Danmark, nu blunder den lyse nat.
El 1914.
Esperanto: En la lumaj noktoj.

Danmark, nu blunder den lyse nat
bag ved din seng, når du sover.
Gøgen kukker i skov og krat,
Vesterhavet og Kattegat
synger, imens det dugger,
sagte som sang ved vugger.

Danmark, du vågner med søer blå,
mætte som moderøjne.
Alt, hvad i dine arme lå,
lader du solen skinne på,
ser, hvor det yppigt glider
frem af forgangne tider.

Lærker, som hopped af æg i vår,
svinder i himlens stråler.
Tonerne ned med lyset går,
samme sang som i tusind år.
Lykken fra glemte gruber
klinger af unge struber.

Hyldene dufter i stuen ind
ude fra Danmarks haver.
Kornet modnes i sommervind.
Hanegal over lyse sind
stiger bag gavl og grene,
hvæsset som kniv mod stene.

Køer og heste og får på græs
hen over brede agre,
åbne lader for fulde læs,
sejl, som stryger om klint og næs,
byger, som går og kommer, -
det er den danske sommer.

Pigernes latter og lyse hår,
leg, som får aldrig ende,
øjnene blå som vand i vår
mildt om et evigt Danmark spår,
sol over grønne sletter,
lykke og lyse nætter.

Gardas dumdorme vin, dana land'
nun somerluma la nokto.
De kukolo en boskorand'
kaj de l' maro sub rosa strand'
sonas akord' trankvila
kiel kantet' lulila.

Kaj viaj lagoj je dormofin'
ŝajnas patrino-okuloj.
Kio dormas en via sin'
en sunlumo nun laŭdas vin,
kreskas el la abundo
de la pratemp-profundo.

Alten fordronas en lumobril'
ĵus elkovitaj alaŭdoj,
kun la lumo la birdotril'
fluas kiel dum jaroj mil.
Ĝojo en nestoj foraj
sonas el brustoj koraj.

De la ĝardenoj sambukflorar'
tra la fenestroj odoras.
Jen virkoko per krifanfar'
distrumpetas pri propra far'.
En somervento greno
ondas por homa beno.

Bovoj, ĉevaloj sur herbeben'
ŝafoj kun gajaj ŝafidoj,
grenoŝarĝoj en longa ĉen'
velkurado trans borddolmen',
suno kaj pluvvetero
ŝanĝas en la somero.

Dolĉa amemo kaj milda kant'
de l' serenkoraj knabinoj
bonaŭguras pri l' vivdemand'
senmorteco de nia land',
tagoj kun suna riĉo
kaj somernoktfeliĉo.

Biografio kun informoj pri la verkoj, rete - klaku ĉi-tie:
"Thøger Larsen".