Bliv hos os, mester, dagen hælder!
El 1834.
Esp.: Ho restu, jam la noktalveno.
Melodio: G. Neumark
Bliv hos os, mester, dagen hælder!
så bad i Emmaus de to,
o trøst, som Skriften mig fortæller,
du blev og gav dem hjertero;
hør også os, du nådens søn,
vi beder just den samme bøn!
Bliv hos os med din Ånd til stede,
o mester, hver en aftenstund,
at vi den rette bøn må bede,
før øjet lukker sig til blund,
med ydmygt suk for hjertets brøst,
med håb om nådens himmeltrøst !
Bliv hos os, mester, med din glæde,
når lykkens aftensol går ned,
når smertens dug vil kinden væde,
da styrk os i tålmodighed;
fortæl os om din egen ve,
og at du bad: Guds vilje ske!
Bliv hos os og, når dagen hælder,
den sidste livets bitre dag,
når gravens nat med magt udvælder,
og frygt og sorg gør fælles sag;
med håbets skjold udruste du
den bange sjæl mod dødens gru!
Når da ej verdens trøst os kvæger,
du holder nadvere med os,
vi drikker kraft af nådens bæger
og byder gravens kæmpe trods;
med brustent blik, men frejdigt sind
vi skuer klart i Himlen ind.
|
Ho restu, jam la noktalveno.
Dane: Bliv hos os, mester, dagen hælder!
Tradukis: Hans Amund Rosbach.
Melodio: G. Neumark
"Ho restu, jam la noktalveno"
en Emmaus disĉipla pet'.
Kaj Vi ja iris - kia beno -
kun ili hejmen al domet'.
Aŭskultu do al nia preĝ',
kaj restu, Vi, ĉiela reĝ'!
Dum ni al dormo nin preparas
kun preĝa ĝemo en la kor',
kun la Spirito Vi ja staras
ĉe ni en la vespera hor'.
Humilas nin la pekafer'
- kun Vi alvenas la esper'.
Ho restu, Majstro, en la horo
subira de feliĉosun';
dum iras ni en val' de ploro
Vi donu paciencon nun.
Rakontu pri doloroj, Vi,
senkulpa ŝafidet' de Di'.
Ho Majstro, estu nia forto
dum peza lasta vivotag',
ĉar ni funebras pro la morto,
kaj timas. Sed per Via ag'
timantajn homojn helpu el
la tera timo al ĉiel'.
Neniom helpas homkonsolo;
kalikon ĝuas tamen ni
el Via forto Via volo
kun Vi en la eŭkaristi'.
Kaj tra la morta agoni'
al la ĉiel' rigardas ni.
El: Cent Himnoj, Norvegio 1966.
|
Der er et land, dets sted er højt mod norden.
El 1824.
Ekzistas land', en nordo ĝi troviĝas.
Melodio C.E.F.Weyse.
|
Der er et land, dets sted er højt mod norden.
Ekzistas land', en nordo ĝi troviĝas,
Tradukanto nekonata.
Melodio C.E.F.Weyse.
Der er et land, dets sted er højt mod norden,
og polens bjerge svømme nær dets havn;
men skøn som det er ingen plet på jorden,
og Danmark nævner man dets favre navn.
I sølvblå Vesterhav en dejlig have
med bøgehegn, hvor nattergale bo;
og hver en del gav himmelen sin gave,
på hver en plet velsignelserne gro!
Ekzistas land', en nordo ĝi troviĝas.
Ekzistas land', en nordo ĝi troviĝas,
polusaj montoj ĉirkaŭnaĝas ĝin,
pli bela lok' nenie ja vidiĝas,
Danlando oni ĉarme nomas ĝin.
En blua maro bela jen ĝardeno,
en fag-arbaro nestas najtingal',
aperas ĉie ja ĉiela beno,
benata estas tuta dana val'.
El dana kantlibro: Esperanto-Kantoj,
eldonis CDEL 1924.
|
C. J. Boye