Dejlig er den himmel blå,
lyst det er at se derpå,
hvor de gyldne stjerner blinke,
hvor de smile, hvor de vinke
os fra jorden op til sig.

Det var midt i julenat,
hver en stjerne glimted mat,
men med ét der blev at skue
én så klar på himlens bue
som en lille stjernesol.

Langt herfra, i østerland
stod en gammel stjernemand,
så fra tårnet vist på himlen,
så det lys i stjernevrimlen,
blev i sind så barneglad.

Når den stjerne lys og blid
sig lod se ved midnatstid,
var det sagn fra gamle dage,
at en konge uden mage
skulle fødes på vor jord.

Klare stjerne hasted frem,
ledte dem til Betlehem.
Over hytten lav og lille
stod så pludselig den stille,
strålede så lyst og mildt.

Glade udi sjæl og sind
ginge de i hytten ind,
der var ingen kongetrone,
der kun sad en fattig kone,
vugged barnet i sit skød.

Stjernen ledte vise mænd
til nyfødte konge hen.
I har og en sådan stjerne,
og når I den følger gerne,
kommer I til Jesus vist.

Denne stjerne lys og mild,
som kan aldrig lede vild,
er hans guddomsord det klare,
som han os lod åbenbare
til at lyse for vor fod.

Ĉarma estas la ĉiel'.
Tradukis Olaf Nielsen.

Ĉarma estas la ĉiel',
stelo brilas apud stel'.
De la bluo ili lumas,
jen ridetas, jen manumas
por venigi nin al si.

Iam venis nur brilet'
en kristfesta nokto, sed
tiam klare tre heligis
stelo, kiu sin vidigis,
ĉion, kvazaŭ eta sun'.

Malproksime al okul'
de maljuna stelvidul'
tuj aperis tiu helo
inter steloj de la stelo.
Ege ĝi ĝojigis lin.

Ĉar memoris tiu vir'
de malnova onidir',
ke signifas la heliĝo
la okazon de naskiĝo
de unika reĝa id'.

Tri saĝuloj migris tuj
en la mondon, de patruj'
por la novan reĝon trovi
kaj por lin adori povi
kiu do naskiĝis jen.

- trovis lin en Bethlehem,
en la hejm' de David mem,
ne sur trono de reĝino,
ĉar sur sin' malriĉulino
ame balancetis lin.

La saĝulojn gvidis jen
stel' al Jesu' Krista ben'.
Ankaŭ nin stelega gvidas;
se ni sekvas ĝin, ni vidas
vojon al Jesuo Krist'.

Tiu brila stelo de
la ĉiel' misgvidas ne,
ĉar ĝi estas Vorto Dia,
kaj por ni al vojo lia
brilas ĝi kun gvida lum'.