Lad Lykkens Ganger springe...
Lad Lykkens Ganger springe,
Og springe dig forbi,
Med gylden Trense ringe
Og te sig frank og fri,
Og løfte eller slænge,
Som var hun uden Baand, -
Dog hendes Tøjler hænge
I Herrens højre Haand.
Der sankes Skæbnens Traade,
Lig Væverstolens Garn,
Med Islæt af Guds Naade
Selv mod hans mindste Barn.
Og hver Gang Støvet tvinger
Itu, hvad han bandt fast,
Langmodelig hans Finger.
Gjenknytter, hvad der brast.
Det skærer, og det skrammer
Vort skrøbelige Kød,
Naar hellig Villie strammer,
Hvad syndig Villie brød.
Dog skal engang vi finde,
Naar Taagen er forbi,
Ej Skæbnerne var blinde,
Men blinde var kun vi!
|
Nur lasu preterkuri...
Nur lasu preterkuri
ĉevalon de fortun'
kaj en liber' figuri
sen devo kaj sen pun' ,
en gaja maltrankvilo,
petolo kaj ignor' -
ĝin tamen per bridilo
direktas la Sinjor'.
Fadenojn de la sorto
kolektas Lia man'
kun veft' de graca forto
al ĉiu Di-infan';
kaj kiam "karno" igas
nin spiti en rigor',
en pacienc' kunligas
la ŝnurojn la Sinjor'.
En ploro pentofaras
amara emoci' ,
se sankta vol' riparas,
post kiam pekis ni.
Vi spertos, kompatinda,
post fuĝo de l' nebul':
La sort' ne estis blinda,
sed estis vi blindul'.
|
| Notoj |
H.E.Jensen, verkis la esp-tekston, biografion kaj la desegnaĵon.
La poemo estas el "Tornerose", 1868.
Biografio, en la Reto - klaku ĉi-tie: "Chr.Richardt".
Christian Richardt (1831 - 1892)
verkis por teatro kaj diletante. Li estis pastro kaj rektoro de popollernejo; krom poemojn li verkis kelkajn komedietojn kaj kantdramojn.
Esp-poemo el: Monataj Informoj/Silkeborg Esperantoforening, Danio,
14-a jaro, novembro 1957.
|
