Serenado el la dramo: Estis iam. |
|---|
|
Jen plenas aero de bonodor'.
Virin', kiu fermas la koron por
Ĉar kiel falĉil' majstras spikon, dum
|
Fulmoj meznokte post la arbar' bril-lumas en horizonta foro. Fraŭlin', al fenestro rapidu, ĉar por dormi ne estas la horo. Rigardu el, la nokto brilas en stelo-hel'.
Kaŝas memorojn en animprofund'
Ne redeziru pasinton al vi,
|
| Notoj |
|---|
|
Holger Drachmann, 1846 - 1908.
Holger Drachmann estis filo de kopenhaga kuracisto, celis al marista vivo, sed fariĝis studento, poste artpentristo kaj fine verkisto.
1870-71 li estis en Londono, kie li kontaktiĝis kun la nova socialista movado, kio baldaŭ manifestiĝis en liaj verkoj.
Post la reveno li renkontis la danan verkiston Georg Brandes kaj tuj aliĝis al lia anaro, kies plej eminenta poeto li fariĝis. Lia animstato estis tre pendola. De la socialista kaj internacia koncepto li poste moviĝis al konservativaj kaj naciaj vidpunktoj.
Li estis tre produktema. Krom poemojn lirikajn kaj eposajn li verkis romanojn, rakontojn kaj dramojn. Precipe en la liriko li estis majstro.
|