Ne ekzistas flor' en mondo pli mistera ol vi!
Kiel tonoj sur la ondo sonas via voĉ' al mi!
Kvazaŭ per la son' flatiĝus
La mar' kaj trankviliĝus
La ondoj en silento
Ripozas kun la vento!

Meznokta luno iras super vasta ocean',
Kies brust' kviete spiras kiel en la sonĝ' infan'.
:,: Mia koro kurbiĝanta :,:
Antaŭ vi kaj adoranta,
:.: Sed kun paca trankvileco
Kiel la somer'-dolĉeco! :,:

Ingen Blomst i Verdens Lande har en Trolddom som du,
Og som Sang paa Søens Vande er din Røst for min Hu,
Naar ved sagte Melodier
Fortryllet Havet tier,
kun lyse Bølger spille.
Og hver Luftning drømmer stille.

Og den fulde Maane væver sin Guldjord paa dets Grund,
Og dets Bryst sig sagte hæver som et Barns i sin Blund.
:,: Saadan maa min Sjæl sig bøje, ;,:
I Glansen af dit Øje,
:,: Med en Fred i sine Drømme
Som en Sommeraftens Strømmme. :,: