|
Jeg ser de bøgelyse øer.
El 1901.
Esp.: Mi vidas la fago-helajn insulojn.
Jeg ser de bøgelyse Øer
ud over Havet spredt,
saa skært og skønt i Solen,
som aldrig jeg har set.
Jeg ved det, som de ligger der,
saa er der kun saa kort
fra Grænse og til Grænse,
men dette Land er vort.
Jeg ser de Slægter, som gik hen,
mens Hundredaaret skred,
som vandt paa Kongedybet,(1)
som under Dybbøl led; (2)
de elsked ungt, de drømte langt,
de saa kun alt for kort,
men frem af dem stod Folket.
Og dette Folk er vort.
Og derfor bøjer vi vort Sind,
hvor vi i Verden gaar,
med Længsel mod de Strømme,
som disse Kyster naar,
og derfor samler vi hvert Navn,
som steg af Folkets Jord;
i dem vor Fortid leved,
af dem vor Fremtid gror.
|
Mi vidas la fago-helajn insulojn.
Dane: Jeg ser de bøgelyse øer.
Tradukis: Kai Røssum.
La fag-insulojn sur la mar'
fiere vidas mi.
En suno delikate,
perfekta idili'!
Mi bone scias laŭ mezur'
ne vasta estas ĝi
de limo ĝis al limo,
sed mia prapatri'.
Pasintajn gentojn vidas mi
dum tempo de jarcent':
Ĉe "Kongedybet" venko (1)
ĉe "Dybbøl" ho, turment' . (2)
Pri juna amo, vasta rev' ,
tro mankis la vizi'.
De ili ni devenas,
popolo de Dani'.
Kaj tial tre estime ni
en ajna mond-teren'
sopiras al la bordoj
de nia hejm-haven' .
Kaj ĉiun nomon de bravul'
kolektas zorge ni,
de ili ja devenis
estonto de l'naci'.
El: DEFA kantkolekto.
|
Biografio, rete - klaku ĉi-tie: