Jert hus skal I bygge på ordets klippegrund.
El: 1878.
Melodio: J.P.E. Hartmann 1870

Jert hus skal I bygge på ordets klippegrund,
så rokkes ej muren i stormvejrets stund,
og arnen skal stå i læ af korsets tegn,
så hviler jert hjem bag det tryggeste hegn!
Hvor korset står vagt,
taber mørket sin magt.

Hver idræt skal signes med bønnens stærke dåb,
som lutrer hver længsel, bevinger hvert håb;
om soldagen gryr, om aftnen bryder frem,
send bønnens hvide due som bud fra jert hjem!
Hvor bønnen får magt,
står Guds engle som vagt.

Til ham, som var buden ved Kanas brudefærd,
mens tiderne skifter, I holde jer nær!
Velsignet hver plet, som Jesus kalder sin!
Hvor Herren vil dvæle, kan vand vorde vin,
og freden står vagt
over hjerternes pagt.

Gud skærme jer vandring, til livets sol går ned!
Det lyser på vejen, at Gud er kærlighed.
Han lede jer fod til kongeborgen hen,
hvor ingen, som mødes, skal skilles igen,
hvor alt er fuldbragt
ved Guds kærligheds magt!

La domon konstruu sur rokon de la Vort',
kaj ĝia muro staros eĉ dum tempesta fort',
plenigu la kruc' la hejmon per la ben',
ĝi tiel fariĝos al vera Eden',
Ĝin gardos Jesu'
al malbona influ',

La preĝ' donas benon al ago kaj labor',
purigas sopirojn per lumo de l' Sinjor'!
De l' frua maten', dum tago ĝis vesper'
kolombo de l' preĝo ekflugu de l' ter'!
Kaj gardos la Reĝ'
hejmon pro via preĝ',

Ĉe festo en Kano el akvo iĝis vin',
kaj ankaŭ vin Li benos, se Vi invitas Lin!
Benita la hejm' en kiu la Sinjor'
ricevas l' inviton loĝadi en kor' -
ĉar gardos la grac'
super hejmo en pac',

Di' benu la vivon ĝis ties lasta hor',
sur ĝia vojo brilu la lumon de l' Sinjor'.
Konduku vin Li al reĝa la kastel';
disigo ne plu estos en Dia ĉiel',
ĉar' ĉies plenum'
estas amo kaj lum'.