En malĝoj' disiĝas ni gaje ni »bonvenon« diras, al anim' en harmoni' ĉiam la anim' sopiras. La rigardo kaj ridet' de amata la animo al ni kaŝe, en sekret' venas el la malproksimo. Suno de l' vespera hor' respegulu la matenon ! En »adiaŭ« la memor' donas ankaŭ la »bonvenon«!
La rigardo kaj ridet' de amata la animo al ni kaŝe, en sekret' venas el la malproksimo.
Suno de l' vespera hor' respegulu la matenon ! En »adiaŭ« la memor' donas ankaŭ la »bonvenon«!
(La dana titolo de la kanto ?)