Venis nun printempa ĉarm'.
Dane: Vaaren! Vaaren er i Brudd!.
Tradukis: H. E. Jensen.
Venis nun printempa ĉarm'
ĝoje en abundo,
pri malvenko de malvarm'
kantas la hirundo.
Novkreitaj ter' kaj mar'
ridas al la fagarbar':
:,: Mond' en nova brilo!:,:
Novan forton al la kor'
donas dolĉe, sen dolor',
tempo de jubilo !
Brilas floroj sur la ter'
verdaj fagfolioj,
sonas pri la ĝojafer'
birdaj melodioj.
Kuŝas maro sen koler'
sen ventego la aer'
:,: dolĉan roson donas:,:
La nubaron venkis nun
nia klara, hela sun,
en potenco tronas !
Kia riĉo, kia bel'
en la mond' de Dio!
al ni venis de l' ĉiel'
lia harmonio!
Kaj al ĉio, laŭ grandec'
formon taŭgan laŭ la spec'
:,: donas lia ago; :,:
tamen ĉion ĉirkaŭ ni
en la mond' superas li
pli ol nokton tago!
El: Esperanto Kantu!.
|
Vaaren! Vaaren er i Brudd!.
El ĉ. 1500
Esp.: Venis nun printempa ĉarm'.
Vaaren! Vaaren er i Brudd!
Frydefulde Komme!
"Svit svivit!" — hør Svalens Bud:
"Nu er Kulden omme!"
Ager, Bugt og Egelund
vaagner sødt af Vinterblund;
— nyfødt Verden straaler!
Livskraft ildner Krop og Sind,
hver en Pore suger ind
Vaar i fulde Skaaler!
Mark ved Mark har Blomsterbal.
Lundens grønne Gemmer
trilrer lydt af Fuglekald
— hør de søde Stemmer!
Bugten blinker langt langt ud.
Luften blaaner — glemt er Slud —
Duggens Taarer smiler.
Lys og let fordamper Sky —
Solen straaler: Bugt og By
varmt i Vaarlys hviler.
Tak for al Guds Kærlighed!
jubler Land- og Havglans.
Jorden — hvilken Herlighed!
— dog af Hans kun Afglans;
rørt af Ham, er alle Ting
— oppe, nede, rundt omkring —
frem i Farver svulmet;
selv Han mindre ligner dem,
end en Vaar, der straaler frem,
ligner Vintermulmet.
|