O, du dejlige, grønne træ.
El ?
Esperanto: Ho, vi ĉarma verda arbo.
O, du dejlige, grønne træ,
som stråler til julens ære!
Stuen dufter så grønt og godt,
hvor kommer du fra, du kære?
Stod du skjult mellem birk og bøg,
hvor ekko i skoven runger?
Fik du tit af en ræv besøg
der leged' med sine unger?
O, du dejlige, grønne træ,
vi hilser dig glad og gerne!
Højt i toppen har moder hængt
en strålende julestjerne.
Juleaften er skøn at se,
og sorgernes skarer fløjne,
julelyset og glimmersne
er spejlet i alles øjne.
O, du dejlige, grønne træ
med lys, som Vorherre tænder!
Se, vi danner en krans om dig
af unge og gamle hænder;
her går lille, og her går stor,
af hjertets dyb vi sjunger;
her går far og min søde mor,
og nikker til deres unger.
Der går Bedste med smil om kind,
og der har vi tante Lene,
der går søster og kigger ind
imellem de grønne grene
Her er alle i ly og læ
i skæret af juleflammen
O, du dejlige, grønne træ,
som samler os alle sammen!
Vintertiden er mørk og lang,
og døgnet så langsomt skrider;
du er kommet med lys og sang
og budskab om grønne tider;
du fortæller, at vinterblæst
og kulde er snarlig omme.
Vær du altid vor gode gæst,
når julen har meldt sit komme.
El: Privata kantkolekto
Traduko: Kaj Røssum.
|
Ho, vi ĉarma verda arbo.
Dane: O, du dejlige grønne træ.
Tradukis: Kaj Røssum.
Ho, vi arbo kun verd-kolor',
kristnaske ni nun festenas
en la ĉambro kun bonodor'.
De kie vi al ni venas?
Ĉu vi staris en la arbar',
dum tie la eĥo tondris?
Ĉu al vi ofte vulpopar'
la idojn ludante montris?
Ho, vi arbo kun verd-kolor',
bonvena por ilumino.
Jam la stelon kun brila glor'
surpinte fiksis patrino.
La kristnaskon nun ĝuas ni.
Ĉagrenoj ne plu ĉeestas.
La kandeloj rebrilas pli
ĝojige dum ĉiuj festas.
Ho, vi arbo kun verd-kolor',
kun lurno de la Sinjoro.
Ĉirkauiras vin homa ĥor'
kun juna aŭ aĝa koro.
Jen malgranda kaj granda jen
kantantaj familianoj.
La gepatroj kun ĝoja plen'
kapjesas al la infanoj.
Jen avina ridet' al ni
kaj jen la onklino Lene.
La fratino rigardas pli
subbranĉe, ŝi serĉas pene.
Ŝirmon trovas la famili'
sub brila kristnaska flamo.
Ho, vi ĉarma verd-abi'
kunigas nin per la amo.
Vintro estas mallum-sezon'.
La tago hezite kuras.
Vi alvenis kun lum' kaj ton'
pri tempo verda aŭguras.
Tamen finon de la malvarm'
vi gaje al ni rakontas.
Venu vi kun la verda ĉarm',
dum ni la kristnaskon frontas.
|
