Bele bluas la ĉiel',
ĉiam ravas nin en bel',
oraj steloj jen ridetas
kaj salutojn al ni ĵetas
kaj alvokas nin al si.

Ek, etuloj, tien ĉi!
Ĉar al vi rakontas mi
nun pri milda, klara stelo,
scias mi, ke la ĉielo
apartenas nur al vi.

Meze en kristnokt-malhel'
nur briletis ĉiu stel',
sed subite tra silento
brilis sur la firmamento
nova - kvazaŭ eta sun'.

Fore en la orient'
staris sub la firmament'
sur la turo saĝegulo,
observadis la okulo,
en la kor' ĝojegis li.

Se aperos tia stel'
brila en la noktmalhel',
laŭ eldiro de l' saĝuloj
reĝo super la reguloj
jam naskiĝis sur la ter'.

Tial en la orient'
la saĝulon ĝoja sent'
kaptis, ĉar la stelon volis
li ja vidi, ĝi konsolis
lin antaŭ la vivo-fin'.

Iris li al la kastel'
de la reĝo. Pri la stel'
aŭdis li kun ega ĝojo,
ke la lumo sur la vojo
estas laŭ profeta dir'.

Li kun fil' kaj astronom'
iris de la reĝa dom'
por la novan reĝon trovi
kaj por lin adori povi,
kiu ĵus naskiĝis jam.

Ilin gvidis brila stel'
al Jerusalem, la cel'
por serĉanto de la reĝo
kiu sidas sur la seĝo
ne la ĝusta estis li!

Brila stelo kun urĝem'
al urbeto Bethlehem
hastis, super kabaneto
brilis ĝi kun klara peto,
ke eniru ili tuj.

Kun ĝojego en l' anim'
en la domon do sen tim'
ili iris, sed ne estis
reĝa trono, tie restis
kun infano povrulin'!

Tamen estis ĉe la cel'
la saĝuloj. Jen la stel'
de la alto en spegulo,
ĉar en la infanokulo
brila, klara lumis ĝi!

Signo estis ĝi en ver',
ke viviĝis Krist' sur ter'.
Tial ili ĝoje klinis
sin kaj al la reĝ' destinis
riĉon el incens' kaj or'. -

- Ĉu, etuloj, ankaŭ vi
tiun stelon de Mesi'
vidi volas kaj Lin kredi,
dian regnon do heredi?
­Li malfermos ĝin por vi.

Sur la nokta firmament'
vane vi kun pia sent'
serĉas pri la klara stelo,
sed ĝi estas en ĉielo
super Lia reĝa tron'.

Ĉar la eta Di-infan'
naskiĝinta en kaban'
regas nun en la ĉieloj
super ĉiuj brilaj steloj
ĉe de l' Patro dekstra man'.

Geetuloj, klinu vin,
per laŭdad' ĝojigu Lin,
per oferoj el la koroj
por altiĝ' de Lia gloro
- jen al Li incens' kaj or'!

La saĝulojn gvidis stel'
al reĝido de l' ĉiel'.
Tian ankaŭ vi ja havas,
ĝin sekvante vi do pravas,
ĝi kondukos vin al Li.

Tiu luma, milda stel',
kiu gvidas al la cel',
estas Lia vorto klara
super vojo senerara
de la tero al ĉiel'.

El: Dansk Esperanto-Blad,
n-ro 11, novembro 1960.
La traduko de H.E.J. dediĉita al Ida Christensen, okaze de ŝia 75-jara naskiĝotago 5/11 1960.