|
Fra seklernes morgen.(Arbejdets sang).
El 1933.
Esperanto: La kanto de l'laboro.
Fra seklernes morgen der stiger en sang
i vældige rytmer, i dybrolig klang.
Den toned, da stenøksen dunked i skov,
den nynned, da træet blev formet til plov,
dens rytmer gav liv gennem dagen så lang.
Det var arbejdets sang.
Den brummed og brummer fra grubernes gem,
den steg, og den stiger fra værkstedet frem.
Når stemplerne går i fabrikernes rum,
når dampskibets skrue slår havet til skum,
da bruser dens toner i dagen så lang.
Det er arbejdets sang.
Når jernskinner gungrer af hastende tog,
og dampen er presset til rasende kog,
når brobuer spændes i vældige drag,
når dunkle tunneller blir sprængte med brag,
da bruser det bredt gennem dagen så lang.
Det er arbejdets sang.
|
La kanto de l'laboro.
Dane: Fra seklernes morgen. (Arbejdets sang).
Tradukis H. E. Jensen.
El foraj jarmiloj sonadas la ĥor',
en ritmoj grandegaj, profunda sonor',
Ĝi sonis el ŝtona hakil' en arbar',
kantetis el ligno por simpla ilar',
en ritmoj de ĝi venis viv' kaj humor',
en la kanio, la kant' de l' labor'.
Ĝi zumis kaj zumas el karbotunel'
kaj el metiejoj en daŭra akce1',
en bru' de maŝinoj en hal' de fabrik',
en ŝaŭma turniĝo, helica efik'.
Ĝi tonas al vi dum la tag' kaj la hor',
nia kanto, la kant' de l' labor'.
En brua obtuz' de fervoja rapid',
en siblo de forta vaporo en brid',
sub arkoj de pont' en giganta konstru',
kaj en la minejaj eksplodo kaj bru',
ĝi muĝas, susuras dum ĉiu taghor',
nia kanto, la kant' de l' labor'.
El: "Dana LEA Kantaro",
1947.
|
