Ved Havet vandred en Abekat,
da fik han en opskyllet Østers fat.
Han banked paa den af alle Kræfter;
men haard var Skallen, den gav ej efter.
Ej, ej, da tænkte den snilde Abe,
engang maa Østersen dog vel gabe.

Dér sad nu Aben og passed paa,
derinde Østersen søvnig laa.
Nu aabned den sig, da stak han ind,
behændigt, dybt i dens Gab en Pind;
og medens han skilte Skallerne ad,
han sagde: Herr Østers, Tak for Mad!

---

Simio iris ĉe l'granda mar';
ĝi trovis ostron en la fukar'.
Ĝi frapis la selon per plena forto,
- senfrukta peno - ho, vana sporto!
Sed ruze pensis nun la simio:
"Mi nur atendas, jen strategio!"

Ĝi rigardadis nun al la cel':
la dorma ostro en forta ŝel'. -
- Nun ĝi apertis, kaj la simi'
bastonon metis en faŭkon de ĝi;
kaj disigante la ŝelojn li
la ostron dankis en simpati'.

---