|
Glæd dig, Zion, glæd dig, Jord!
El: 1825
Esperanto: Ĝoju, Sion, ĝoju ter'.
Glæd dig, Zion, glæd dig, Jord!
Se, din konge til dig kommer,
glæd dig i din vinter, Nord!
Kristus bringer evig sommer.
På hans tog borttag hver sten!
Smyk hans vej med hellig gren!
Bred på stien højtidsklæder!
Der er fryd, hvor han fremtræder.
Saligt, hvor han drager ind,
saligt er det folk, det rige:
dér skal sorgen fly af sind,
dér skal synd og død bortvige;
dér skal kærligheden bo,
dér skal fredens palme gro,
dér skal håbet evig bygge
under kerub-vingers skygge.
Bøj dig for din konge, sjæl,
verdens konger, bøjer eder,
stolte magt og højhed, knæl,
tronen for Guds Søn bereder!
Se, i ånders store land
kongespiret fører han;
mørkets magter for ham vige,
hans er salighedens rige.
Over de genløstes land
han på nådens stol er dommer.
Evig lovet være han!
I Gud Herrens navn han kommer.
Sjung, hver sjæl, med tak og bøn:
Hosianna, Davids søn!
Sjung, mens alle knæ sig bøje:
Hosianna i det høje!
|
Ĝoju, Sion, ĝoju ter':
Dane: Glæd dig, Zion, glæd dig, Jord!
Tradukis: Hans Amund Rosbach.
Ĝoju, Sion, ĝoju ter',
nun la reĝo al vi venas,
kaj dum via frostveter' per somero
Li vin benas!
Prenu for de Lia voj'
ĉiujn ŝtonojn, kaj en ĝoj'
sur la vojon branĉojn metu,
ke sur floroj nur Li tretu.
Benon havas la popol'
kiun plene Li posedas,
tie regas Lia vol',
peko, mort, funebro cedas;
tie ĉiam loĝas am',
tie brilas paca flam',
restos la espero sub
la flugiloj de l' kerub'.
Antaŭ Li nun sur genu',
ho anim', jen via reĝo.
Teraj reĝoj, al Jesu'
humiliĝu nur, kaj preĝu!
Li tro fortas al Satan',
reĝan sceptron Lia man'
portas en la land' sen limoj,
en la regno de l' animoj.
Sidas Li sur juĝa seĝ',
juĝas Li per milda graco.
Laŭdon al la granda reĝ',
kiu venas nun kun paco.
Hosiana, kantu ni,
Fil' de David', Fil' de Di'!
Genufleksu en humilo!
Hosiano al la Filo!
El: Cent Himnoj 1966, n-ro 33.
(Melodio de Hartnack O. K. Zinck, 1801)
|
Bernhard Severin Ingemann
1789-1862
Pli milda kaj pia ol lia samtempulo Grundtvig - ofte kvazaŭ infana laŭstile - sed cetere neniel naiva - estis lia amiko B. S. Ingemann, kiu per siaj historiaj romanoj, himnoj kaj kantoj (speciale maten- kaj vesperkantoj) celis revivigon de l' popolo. Li fakte atingis la celon, antaŭ ol faris Grundtvig, ĉar lia skribmaniero tre plaĉis al la samtempo.
Lia poeta fantazio pleje triumfas en la fabela poemciklo "Holger Danske". En prozo li verkis ege romantikajn rakontojn, sian propran vivpriskribon kaj la romanon "La vilaĝ-infanoj".
|
Biografio kun informoj pri la kantoj, rete - klaku ĉi-tie:
"B. S. Ingemann".
H.E.Jensen verkis la tekston maldekstre kaj faris la desegnaĵon.
En la hejmpaĝoj estas aliaj verkoj de B. S. Ingemann. Vidu la enhavon,
klaku:
"Tradukitaj verkoj..."
|