Ekbrilu klara sunbril'.
Printempo venu al mi,
Kunigu du geamantojn,
Ĉar forte sopiras ni!

La blanka neĝo baras
La vojon nun por mi,
Kaj ne degelos.
Antaŭ ol ĝin ordonos Di'.

Forigis Di' la neĝon,
Vekiĝas birdo-kantat'
Krist' benu patron patrinon,
Mi iras al la amat'!

Skin ud, du klare Solskin,
Og før os Vaaren til,
Og før to Elskende sammen,
Som gerne tilsammen vil.

Hen over Høj og Bjerge,
Der ligger dyben Sne;
Den kan ej tø ej smelte,
Før Gud det lader ske.

Se Gud lod Sneen smelte,
Nu grønnes det fjernt og nær;
Krist glæder Fader og Moder,
Jeg gaar tiI min Hjertenskr.