Nun venis la somero
al ni kun nova ĝoj'
de la ĉiela sfero;
sur kampo, ĉe la voj'
nun vokas la sunlumo
kun varma, milda fort'
en bunta florkostumo
la mondon el la mort'.

La verdaj kampoj floras
sur novkreita ter';
la arboj bonodoras
en freŝa la aer'.
Pro granda la favoro
de Dio dankas ni;
el plena, varma koro
laŭdkantas ni al Li!

Nu blomstertiden kommer
med lyst og ynde stor,
sig nærmer bliden sommer,
da græs og urter gror.
Nu varmer sol i lide,
og hvad der lå som dødt,
med hver den dag, mon skride,
står op som atter født.

De fagre blomsterenge
og agrene på rad,
de grønne urtesenge
og skovens friske blad,
de skulle os påminde,
hvor Gud er rig og from,
der lader nåden rinde
og række året om.