Ukendt forfatter: Sømanden og Stjernen = La maristo kaj la stelo

Nekonatulo: Sømanden og Stjernen La maristo kaj la stelo Tradukis: J. Weng.

Sømanden og stjernen

Hør min sang du klare aftenstjerne
Du som funkler hist på himlens blå
Tag en hilsen med dig til det fjerne
Hjem til den jeg altid tænker på

Vi fra Danmarks lyse bøgeskove
Satte kursen mod det store hav
Stævned over sø og salten vove
Hvor så mangen sømand fandt sin grav

Når ved kvæld jeg sidder her på dækket
Efter dagens travlhed og besvær
Går min tanke hjem med fugletrækket
Til den pigelil som jeg fik kær

I min længsel har den trøst jeg fundet
At hun stoler fuldt og fast på mig
I den lille fiskerby ved sundet
Ved jeg at hun længes li'som jeg

Derfor beder jeg dig aftenstjerne
Når dit milde skær du sender ned
Lys da også for mit hjertes terne
Og bring bud om trofast kærlighed

La maristo kaj la stelo

Mian kanton aŭdu, stelo klara,
de l'ĉiela bluo brilas vi;
vi saluton portu al la kara
ŝi, al kiu pensas ĉiam mi.

De la helaj danaj fagarbaroj
ni vagadis sur la blua ond' -
ofte tiuj salaj, vastaj maroj
donis tombon al marista rond'.

Je vespero, post laciga faro
de l' ferdeko penson sendas mi
per migranta birdo de la maro
al knabino, kiun amas mi.

En sopiro estas ja konsolo,
ke al mi ja tute fidas ŝi;
en urbeto apud la markolo
ŝi sopiras same kiel mi.

Tial nun, ho bela vi steleto,
sendu mildan brilon for al ŝi,
diru nur al ŝi - jen mia peto -
ke fidele amas ŝin ja mi!

Notoj
(Ni ne havas informojn pri la aŭtoro). Aŭdu la melodion: http://www.youtube.com/watch?v=iQMjHP7AHho Esp-poemo el: Monataj Informoj, Silkeborg n-ro 3, decembro 1947.