|
Det er i dag et vejr - et solskinsvejr!
El 1895 - Muziko: Poul Schierbeck.
Esperanto: La hiacinto.
Det er i dag et vejr - et solskinsvejr!
O søde vår, så er du atter nær!
Nu vil jeg glemme rent, at det var vinter,
nu vil jeg gå og købe hyacinter
og bringe dem til én, som jeg har kær.
Hun købte af de hvide og de blå
hun købte af de smukkeste, hun så.
Det er i dag et vejr! Og solen skinner!
Og om mig svæver lutter lyse minder,
dem ta'r jeg med til den, jeg tænker på.
Og de kom svænde i ring og rad.
Hun gik imellem dem og var så glad.
Det er idag et solskin uden mage!
Og jeg har solskin nok til mange dage,
og jeg må kysse hvert et lille blad.
Hun kyssede dem alle, hver især,
hun bragte dem til den, hun havde kær.
Min ven, her kommer jeg med hyacinter!
Min ven, nu glemmer vi, at det er vinter!
Det er idag et vejr, et solskinsvejr - !
|
La hiacinto.
Det er i dag et vejr - et solskinsvejr!
Tradukis: Grupo de kopenhagaj esperantanoj.
Hodiaŭ estas bela sunveter'.
Ho, kara vi, proksimas primaver'!
Forgesi volas mi, ke estis vintro,
nun aĉetindas iu hiacinto
al vi, plej kara mia, sur la ter'.
Aĉetis ŝi de blu- kaj blankkolor'
laŭ belo kaj eĉ pli laŭ bonodor'.
Hodiaŭ brilas sun' per sia varmo,
ĉirkaŭas min memoroj pri la ĉarmo
de vi, la plej amata de la kor'.
Kaj ili ŝvebis ade ĉirkaŭ ŝi.
Ŝi ĝojis inter ili, pli kaj pli.
Hodiaŭ sun' radias kvazaŭ sagoj,
sufiĉas sunobril' por multaj tagoj,
mi kisas arde je la etfoli'.
Ŝi kisis ĉiujn florojn de l' somer',
al li ŝi portis ilin kun fier'.
Karulo, venas mi kun hiacinto.
Karulo, ni forgesu pri la vintro.
Hodiaŭ estas bela sunveter'!
|